FLOATING LANDSCAPES for flute solo- Jailton de Oliveira (Brazylia) 

 

The piece was composed as an étude to practice the technique of circular breathing. It has a single movement divided into five long phrases. The title is a metaphor for the form of the piece and also for the way the sounds are normally produced on the flute, where landscapes are represented by the musical phrases that contain sounds that “float” in the air in a flow that is produced and controlled by the performer. However “floating” also has connotations with something that circulates, e.g. an idea, providing an analogy to circular breathing. There are no bar lines in the piece. The rhythmic combinations have a freer, asymmetrical flow as they follow the internal structure of each phrase. The piece explores various nuances of dynamics (from ppp to f) in a slow rubato tempo, with a predominance of softer sounds. 

O KOMPOZYTORZE 

Utwór powstał jako etiuda doskonaląca technikę oddychania permanentnego. Jest podzielona na pięć długich fraz tworzących spójną całość. Tytuł jest metaforą formy utworu, a także sposobu, w jaki dźwięki są kreowane przez flecistę: krajobrazy malowane przez frazy muzyczne zawierają różnorodne barwy i „unoszą się” w strumieniu powietrza emitowanym i kontrolowanym przez wykonawcę. Angielskie to float ma również znaczenie czegoś, co krąży, swobodnie wędruje w przestrzeni – jak pomysł. W tym przypadku jest to analogia do oddychania permanentnego. W utworze nie są stosowane kreski taktowe, a kombinacje rytmiczne mają swobodny, asymetryczny układ i podążają za wewnętrzną strukturą każdej frazy. Utwór utrzymany w wolnym tempie rubato eksploruje także niuanse dynamiczne (od ppp do f).